Wstęp o Pokoleniu F

Tekst

Dla dorosłych zawsze było wyzwaniem rozumieć młodych ludzi.  A teraz naprawdę jest to trudniej. W kontekście nowej technologii i komunikacji oraz płynnych czasów młodzież zmieniła się bardzo. Większość młodzieży umie tylko krótko skupic się na czymś, ma kłopoty z abstrakcyjnym myśleniem i argumentuje emocjonajniej i defensywniej. Przedstawiamy Pokolenie (F) – pokolenie fragmentacji.

W social mediach większość wiadomości jest krótka i bez kontekstu.  Memy rządzą. A trolling uprawiany jest bardzo często. Tradycjonalne media są w kryzysie. Pośpiech zwycieża z dokladnością i analizą. Najwazniejsza jest ogladalność, a nie treść.

Wiekszosc rodziców i nauczycieli biegnie przez ich szybko pędzące życie. Budują dla młodzieży opiekieńczą ramę życia a nie czas  na rozmawy i refleksję. Dorośli są w relacji z młodzieżą raczej na stopie koleżeńskiej niż prezentują się jako autorytet. W polityce rządzą hasła. Politycy przekonują emocjami raczej niż argumentami.

Wiekszość młodzieży w rzeczywistości wygląda podobnie do siebie. Ale online wycofują sie w oddzielne, niszowe przestrzenie, gdzie każdy ma bardzo podobne opinie.

Dlatego kontekst w którym młodzież żyje jest przestrzenią bez narracji. Wszystko dzieję się w pośpiechu i tymczasowo.

Aby czuc jakąś kontrolę i ochronę w tym pośpiesznym świecie wiekszość młodzieży wycofuje się do świata online, chowa za komórką. Oni wolą czat niż spotkania  na żywo. Wiekszość mlodzieży myśli, że umie robić  kilka rzeczy równolegle. Ale mózg ludzki nie umie tak, bo zajmuje się zadaniami linearnie. Mózg daje sobie nagrody, gdy nowe zadanie jest akceptowane, bo myśli, ze stare jest już  skończone. Ale w wielozadaniowości tak nie jest. Mózg więc jest zadowolony, ale zmęczony.

Wynikiem wielozadaniowości jest zmeczenie, niepokój i trud aby skupić się dłuzej na jednym zadaniu. Informacje zgromadzone są w krótkich okresach koncentracji tak jak zdjęcia  wyrwane z filmu czyli stopklatki, a więc spójnośc informacji znika. Te fragmenty informacji mogą w ogóle nie dotrzeć do pamięci krotkoterminowej, a potem długotrwałej, a gdy już wejdaątam, to są jak oddzielne części.

Nasza tożsamość w dużej mierze  budowana jest na podstawe tego co jest gromadzone w pamięci. Więc ta tożsamość też jest pofragmentowana. Na pytanie kim jesteś – odpowiedź jest spontaniczna i nie ustalona wcześniej. Jako wynik brakuje spojnej ramy, aby decydować co robić i jak rozumieć świat.

Sfragmentaryzowane są także same procesy myślowe. Podejście do nowych sytuacji jest spontaniczniejsze,  bo nie ma okeślonej ramy – to znaczy, że nie ma rutyny. Nie ma też strachu przed próbowaniem rożnych, dziwnych strategii dochodzenia do celu.

W dziedzinie technologii takie spontaniczne strategie swietnie funkcjonują. Dlatego większość młodzieży uważa, że ma lepsze przystosowanie do korzystania z technologii.

I  myśli, ze moze sobie pozwalić na wielozadaniowość.