O2O

O2O (Obywatel do Obywatela) to narzędzie komunikacji, w którym rozmowa jako dialog modelowany prowadzona jest w ramie czasu i przypomina transmisję telewizyjną lub radiową, której nie można ani przedłużyć, ani powtórzyć. Użycie takie porównania ma tworzyć wrażenie unikalności rozmowy, a to podnieść koncentrację i skupienie uczestników. Jednak to nie wywiad.

PODSTAWY

  • Temat dialogu jest ustalany adekwatny do sytuacji lub tematu zajęć.
  • Z grupy uczniów tworzy się pary (przez losowanie karteczek z inicjałami uczniów).
  • Każda z par składa się z dwóch uczniów (o różnych rolach: pytający i odpowiadający).
  • Pary zaangażują się w 90-sekundowy dialog.
  • Wychowawca jako wsparcie: daje wstęp i mierzy czasu w czasie dialogu.
  • Wychowawca w czasie trwania dialogu nie może przedłużyć dialogu i nie może odzywać się.
  • Po zakończonym dialogu wychowawca jako wsparcie dziękuje za dialog, prosi kolejną parę.

MATERIAŁY

UczestnicyOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
WYCHOWAWCY– wydrukowany pakiet (adT) – protokół /przebieg 45 minut/ – zeszyt + długopis /dokumentacja/ – małe karteczki z inicjałami uczniów /aby losować pary/ – zegar (telefon ze stoperem) – 3 krzesła: (2 naprzeciwko siebie z oznaczeniem: „P-Pytający”; „O-Odpowiadający”) (1 krzesło: „W-Wsparcie” stoi obok krzesła „O”, tak aby osoba mierząca czas widziana była tylko przez osobę w roli „P-Pytający”. – slajd wsparcia– kamera w komputerze – wydrukowany pakiet (adT) – protokół /przebieg 45 minut/ – zeszyt + długopis /dokumentacja/ – małe karteczki z inicjałami uczniów /aby losować pary/ – zegar (telefon ze stoperem) – slajd wsparcia
UCZNIOWIE – kamera włączona w czasie zajęć

PRZEBIEG

AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
PRZYGOTOWANIE  Ustawione 3 krzesła. Slajd wsparcia wyświetlony.Kamery włączone. Uczniowie proszeni są o przepisanie pytania do zeszytu. Wychowawca prosi uczniów, aby zrobili zdjęcie z ekranu swomi telefonami tego slajdu wsparcia.
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
PRZYGOTOWANIE  Slajd wsparcia wyświetlony – TREŚĆ: ROLE: (P), (O) i (W) TEMAT: … PAMIĘTAJCIE O:
-Przywitaniu/ Pożegnaniu
-Słuchaniu aktywnym
-Ciekawości co mówi druga osoba
-Podtrzymywaniu rozmowy w ramie tematu
-Spokojnym tonie
-Szacunku
-Cierpliwości
-Delikatności
Slajd wsparcia wyświetlony – TREŚĆ: ROLE: (P), (O) i (W) TEMAT: … PAMIĘTAJCIE O:
-Przywitaniu/ Pożegnaniu
-Słuchaniu aktywnym
-Ciekawości co mówi druga osoba
-Podtrzymywaniu rozmowy w ramie tematu
-Spokojnym tonie
-Szacunku
-Cierpliwości
-Delikatności
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
WPROWADZENIE ODCZUWANIE CZASU: 90 SEKUNDCała grupa jest pytana, ile trwa 90 sekund, czy to dużo, czy mało czasu. Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu. Korzysta ze stopera. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 90 sekund, aby doświadczyć intensywnie tych 90 sekund. Wychowawca wypowiada słowo „akcja” startuje stoper i w ciszy – razem z grupą – czeka, aż upłynie 90 sekund do upływ czasu, mówi “stop”. Wychowawca pyta uczniów: Ile trwało dla nich te 90 sekund? Czas ten może okazać się (bardzo) długi. Wychowawca wyjaśnia, że przed parami 90 sekundowe dialogi, a ostatnie 10 sekund rozmowy dialogu jest czasem dla pytającego, aby puentować rozmowę.Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu, teraz to 10 sekund. Wychowawca tym razem prosi uczniów, aby w czasie mierzonych 10 sekund policzyli ile są w stanie wypowiedzieć słów w myślach, ale w powolnym rytmie. Tak samo jak wcześniej – wychowawca mierzy czas. Używa słów „akcja” – „stop”. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 10 sekund.Po tym pyta każdego (po kolei – bez losowania): ile słów pomyślałeś? Przyjmuje odpowiedzi. Zazwyczaj to różne wartości liczbowe – podsumowuje, że teraz widać, jak jesteśmy różnorodni i dlatego w czasie komunikacji możemy to pokazać. Zaczynamy dialogi modelowane.Cała grupa jest pytana, ile trwa 90 sekund, czy to dużo, czy mało czasu. Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu. Korzysta ze stopera. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 90 sekund, aby doświadczyć intensywnie tych 90 sekund. Wychowawca wypowiada słowo „akcja” startuje stoper i w ciszy – razem z grupą – czeka, aż upłynie 90 sekund do upływ czasu, mówi “stop”. Wychowawca pyta uczniów: Ile trwało dla nich te 90 sekund? Czas ten może okazać się (bardzo) długi. Wychowawca wyjaśnia, że przed parami 90 sekundowe dialogi, a ostatnie 10 sekund rozmowy dialogu jest czasem dla pytającego, aby puentować rozmowę.Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu, teraz to 10 sekund. Wychowawca tym razem prosi uczniów, aby w czasie mierzonych 10 sekund policzyli ile są w stanie wypowiedzieć słów w myślach, ale w powolnym rytmie. Tak samo jak wcześniej – wychowawca mierzy czas. Używa słów „akcja” – „stop”. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 10 sekund.Po tym pyta każdego (po kolei – bez losowania): ile słów pomyślałeś? Przyjmuje odpowiedzi. Zazwyczaj to różne wartości liczbowe – podsumowuje, że teraz widać, jak jesteśmy różnorodni i dlatego w czasie komunikacji możemy to pokazać. Zaczynamy dialogi modelowane.
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
WPROWADZENIE ODCZUWANIE CZASU: 90 SEKUND-Cała grupa jest pytana, ile trwa 90 sekund, czy to dużo, czy mało czasu.
-Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu. Korzysta ze stopera. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 90 sekund, aby doświadczyć intensywnie tych 90 sekund. Wychowawca wypowiada słowo „akcja” startuje stoper i w ciszy – razem z grupą – czeka, aż upłynie 90 sekund do upływ czasu, mówi “stop”.
-Wychowawca pyta uczniów: Ile trwało dla nich te 90 sekund? Czas ten może okazać się (bardzo) długi.
-Wychowawca wyjaśnia, że przed parami 90 sekundowe dialogi, a ostatnie 10 sekund rozmowy dialogu jest czasem dla pytającego, aby puentować rozmowę.
-Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu, teraz to 10 sekund.
-Wychowawca tym razem prosi uczniów, aby w czasie mierzonych 10 sekund policzyli ile są w stanie wypowiedzieć słów w myślach, ale w powolnym rytmie. Tak samo jak wcześniej – wychowawca mierzy czas. Używa słów „akcja” – „stop”. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 10 sekund.
-Po tym pyta każdego (po kolei – bez losowania): ile słów pomyślałeś? Przyjmuje odpowiedzi. Zazwyczaj to różne wartości liczbowe – podsumowuje, że teraz widać, jak jesteśmy różnorodni i dlatego w czasie komunikacji możemy to pokazać. Zaczynamy dialogi modelowane.
-Cała grupa jest pytana, ile trwa 90 sekund, czy to dużo, czy mało czasu.
-Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu. Korzysta ze stopera. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 90 sekund, aby doświadczyć intensywnie tych 90 sekund. Wychowawca wypowiada słowo „akcja” startuje stoper i w ciszy – razem z grupą – czeka, aż upłynie 90 sekund do upływ czasu, mówi “stop”.
-Wychowawca pyta uczniów: Ile trwało dla nich te 90 sekund? Czas ten może okazać się (bardzo) długi.
-Wychowawca wyjaśnia, że przed parami 90 sekundowe dialogi, a ostatnie 10 sekund rozmowy dialogu jest czasem dla pytającego, aby puentować rozmowę.
-Wychowawca robi symulację odczuwania upływu czasu, teraz to 10 sekund.
–Wychowawca tym razem prosi uczniów, aby w czasie mierzonych 10 sekund policzyli ile są w stanie wypowiedzieć słów w myślach, ale w powolnym rytmie. Tak samo jak wcześniej – wychowawca mierzy czas. Używa słów „akcja” – „stop”. Klasa zostaje poproszona o siedzenie w ciszy i nie robienie niczego przez 10 sekund.
-Po tym pyta każdego (po kolei – bez losowania): ile słów pomyślałeś? Przyjmuje odpowiedzi. Zazwyczaj to różne wartości liczbowe – podsumowuje, że teraz widać, jak jesteśmy różnorodni i dlatego w czasie komunikacji możemy to pokazać. Zaczynamy dialogi modelowane.
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
WYJAŚNIENIE ĆWICZENIAJeśli wiemy ”ile trwa dla nas 90 sekund i ile słów może każdy z osoba pomyśleć w 10 sekund, to jesteście gotowi, aby w 90 sekund porozmawiać ze sobą.”Jeśli wiemy ”ile trwa dla nas 90 sekund i ile słów może każdy z osoba pomyśleć w 10 sekund, to jesteście gotowi, aby w 90 sekund porozmawiać ze sobą.”
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
WYJAŚNIENIE ĆWICZENIAMacie dwa dodakowe wsparcia: Pierwsze – mnie, wychowawca – mierze czas i pokaże kiedy upłynie 80 sekund, abyście wiedzieli, że zostało 10 sekund na puente (zakończenie) – pokażę dłońmi literę “T”. Drugie – slajd: wychowawca prosi przypadkowego ucznia o przeczytanie na głos. Dziękuje i zaczyna losowanie.Macie dwa dodakowe wsparcia: Pierwsze – mnie, wychowawca – mierze czas i pokaże kiedy upłynie 80 sekund, abyście wiedzieli, że zostało 10 sekund na puente (zakończenie) – pokażę dłońmi literę “T”. Drugie – slajd: wychowawca prosi przypadkowego ucznia o przeczytanie na głos. Dziękuje i zaczyna losowanie.
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
LOSOWANIE PAR: „P-Pytający”; „O-Odpowiadający”).Wychowawca losuje pary: ma przygotowane karteczki z parami cyfr i literką (P1, -); (O1, -). Przechodzi po klasie, każdy uczeń losuje karteczkę.Wychowawca losuje pary: ma przygotowane karteczki z parami cyfr i literką (P1, -); (O1, -). Wychowawca losuje pary uczniów po koleji, w czasie dialogów – jedną po drugiej; pierwsza kartka to rola “P”, druga kartka to rola “O”
AKTYWNOŚĆOFFLINE (w klasie)ONLINE (zdalnie) – TEAMS
DIALOG MIĘDZY UCZNIAMI  Nauczyciel siada na krześle wsparcia, ma stoper w telefonie, obok listę uczniów, długopis. Zaprasza do siebie parę nr 1 czyli osoby, które wylosowały karteczki: (P1 i O1). Prosi, aby usiedli na odpowiednich krzesłach, oznaczonych literkami – odpwiedio “P” i “O”. Pyta pozostałych uczniów – jak pomóc tym uczniom i mi w czasie dialogu? Czeka na odowiedź: “ciszą!”, gdy tak nie pada – mówi – jak w teatrze “ciszą”. Prosi ucznia w roli “P” czyli pytającego o przeczytanie pytania dialogu na głos. Wychowca pyta czy wszyscy są gotowi. Mówi – zaczynamy. Prosze o ciszę. Włączam czas: “akcja”. A po 90 sekundach mówi “stop”. Wychowawca mówi na koniec każdego dialogu każdej parze: “Dziękuję za udział”, podaje rękę każdemu z uczniów, zaprasza ręsztę klasy, aby bili brawo – sam zaczyna. I prosi kolejną parę, wg numerów losowania.Uczniowie wylosowani mają włączone kamery, tak aby widzieli się. Proszeni sa o wyświetlenie na swoich komórkach zdjęcia zrobionego z ekranu, na którym jest czytelny“slajd wsparcia”. Wychowawc pyta uczniów – jak pomóc tym uczniom w czasie dialogu? Czeka na odowiedź: “ciszą!”, gdy tak nie pada – mówi – jak w teatrze “ciszą”. Wychowawca pyta czy para pierwsza jest gotowa. Prosi ucznia w roli “P” czyli pytającego o przeczytanie pytania dialogu, które zapisał w zeszycie na głos dla wszystkich. Wychowca pyta czy wszyscy są gotowi. Mówi – zaczynamy. Proszę o ciszę. Włącza 90 sekund: “akcja”. Po 80 sekundach szeptem mówi zostało 10 sekund, a po 90 sekundach mówi “stop”. Wychowawca mówi na koniec każdego dialogu każdej parze: “Dziękuję za udział”. Proszę kolejną parę, wg swojego losowania